چهارشنبه هجدهم مهر 1386

جواب به سوال هایی در مورد هپاتیت

چند پست قبل مطلبي در باره هپاتيت زدم. بعد از اون مطلب براي تعدادي از دوستان سوالاتي درباره هپاتيت و اين ويروس و نحوه انتقال آن پيش آمد كه تصميم گرفتم توي اين پست يك مطلب كلي درباره هپاتيت و ويروسها بزنم تا اگه هنوز ابهامي هست بر طرف بشه.

 

گفتيم كه عامل ايجاد كننده هپاتيت يك ويروس هست.

ويروسها را به عنوان مرز بين دنياي جانداران و بي جانها تعريف مي كنند. در واقع هنوز دانشمندان نتونستن به صراحت بگن كه ويروس يك موجود زنده هست و واقعا هم نيست.

چون ويروسها يك خصوصيتي دارن كه باعث شده نتونن اون را كاملا زنده در نظر بگيرن و اون اين هست كه براي فعاليت و توليد مثل حتما نياز به محيط زنده دارن يعني حتما بايد از يك محيط زنده به محيط زنده ديگه بروند تا بتوانند توليد مثل كنند و يا بيماري ايجاد كنند. و اگر خارج از محيط زنده قرار بگيرند هيچ كاري نمي توانند انجام بدهند. يعني هنگام انتقال هم بايد توسط يك محيطي كه زنده محسوب مي شود وارد محيط زنده ديگر بشوند.

اگر ويروسي مثل هپاتيت ، توسط يك انتقال دهنده مثل خون (محيط زنده) وارد يك محيط غير زنده شد(مثل خوني كه روي لباس و يا وسايل بريزد) وقتي خون خشك بشه اين ويروس در اين محيط جديد ديگه نمي تونه توليد مثل كنه ولي هنوز ويروس كاملا از بين نرفته است و از بين رفتن ويروس بستگي به چيزهاي ديگه مثل دما ، PH محيط، مقاومت خود ويروس و مواد موجود در محيط هم داره و تا وقتي عاملي باعث نشده ماده ژنتيكي ويروس تخريب بشه ويروس هنوز از بين نرفته، فقط نمي تونه توليد مثل كنه و ايجاد بيماري كنه. و اگه يك جاي بدن كه زخم شده است با اين خون خشك شده تماس بگيرد امكان انتقال ويروس هست. بايد توجه كرد كه ويروس از پوست سالم منتقل نمي شه. و حتما بايد محل برخورد، زخم باشه.

مسئله بعدي اينكه ويروس هپاتيت فقط از راه خون، زخم باز و مايعات جنسي مي تونه از فردي به فرد ديگر منتقل بشه و از راه آب دهان انتقال پيدا نمي كنه.

نوشته شده توسط زهرا در 7:41 | | لینک به این مطلب

دوشنبه دوم مهر 1386

میکروارگانیزم های مثبت

تمام اعضاي بدن چه بيروني و چه دروني داراي يك سري ميكرواورگانيزمند كه اين ميكروارگانيزم ها در قسمت دستگاه گوارش تا انتهاي دستگاه گوارش به تعدادشون اضافه مي شه طوري كه در قسمت مري 10³ باكتري و البته  در معده به علت افزايش اسيد معده از تعداد باكتري ها كم مي شه اما با زدر ابتداي روده كوچك 10³-10⁶ باكتري وجود دارد و در روده بزرگ به 10⁸ باكتري مي رسه. و در ركتوم اين تعداد به 10¹¹ مي رسد. طوري كه 10 اي 30 درصد حجم مدفوع را باكتري ها تشكيل مي دهند.

اين ها همان باكتري هاي طبيعي در دستگاه گوارش هستند و اگر تعداد اينها بهم بخورد باعث ايجاد بيماري مي شود. مثلا به علت مصرف داروهاي ضد اسيد معده و داروهاي جلوگيري كننده از زخم معده چون ميزان اسيد معده كاهش پيدا مي كنه در نتيجه جمعيت باكتري ها افزايش پيدا مي كند.

 موقع عمل جراحي هر قسمت از دستگاه گوارش كه مورد عمل قرار بگيره به علت بهم خوردن جمعيت طبيعي باكتري ها مي تواند خطر ناك باشه و گاهي ممكن هست شخص را بعد از عمل جراحي به سمت مرگ بكشاند.

بنابر اين قبل از عمل جراحي بايد جمعيت فلور طبيعي كنترل شود. به همين علت براي از بين بردن باكتري هاي هوازي در اين منطقه از  داروهايي مثل Neomycin  و Erythromycin و براي از بين بردن جمعيت بي هوازي قبل از عمل جراحي از داروي Metronidazol  استفاده مي شود.

در نوزادان در هنگام تولد تمام قسمت هاي نوزادان در حالت استريل است اما به محض مجاور شدن با محيط اطراف، حالت استريل از بين رفته و ميكروب ها در مناطق مختلف جايگزين مي شوند.

 اگر با شير مادر نوزاد تغذيه شود، باكتري هاي دستگاه  گوارش بيشتر باكتري هاي اسيد لاكتيك و استرپتوكوكهاي توليد كننده اسيد لاكتيك هستند در حالي كه در نوزاداني كه با شير خشك تغذيه مي شوند جمعيت باكتري هاي اسيد لاكتيك كم مي شود و در دستگاه گوارش اين نوزادان مخلوطي از ميكروبها مشاهده مي شود. (Mix bacteria) .

نوشته شده توسط زهرا در 0:19 | | لینک به این مطلب